Szpital to skomplikowana maszyneria. System naczyń połączonych — jeśli zabraknie jednego ogniwa, cały system leży.
Na pierwszej linii są rzecz jasna lekarze i lekarki, ratownicy i ratowniczki, pielęgniarki i pielęgniarze, diagności laboratoryjni oraz technicy analityki medycznej, elektroradiolodzy , farmaceuci szpitalni i technicy farmaceutyczni , fizjoterapeuci i masażyści medyczni, pracownicy socjalni, opiekunowie i opiekunki medyczni, terapeuci zajęciowi, psychiatrzy, psycholodzy kliniczni, psychoterapeuci i psychoonkolodzy, dietetycy kliniczn, logopedzi i neurologopedzi, podolodzy i ortoptyści , perfuzjoniści, instruktorzy higieny i higienistki stomatologiczne ...
Na drugiej, trzeciej i czwartej i wszystkich kolejnych są: inżynierowie medyczni i serwisanci, personel sprzątający i sterylizacja, dział IT, logistyka i kuchnia, rejestracja, sekretariat i cała szeroko pojęta administracja, dział rozliczeń, kadry, HR, pracownicy naukowi, kierowcy karetek i transportu medycznego, noszowi i sanitariusze, pracownicy magazynu i logistyki wewnętrznej, pracownicy ochrony, inspektorzy BHP i PPOŻ, kapelani i duszpasterze, koordynatorzy pakietu onkologicznego (DILO) i koordynatorzy opieki koordynowanej, koordynatorzy transplantacyjni, pracownicy prosektorium i anatomopatolodzy, inspektorzy ochrony radiologicznej, audytorzy wewnętrzni i inspektorzy RODO oraz specjaliści ds. zarządzania jakością i prawnicy, nie zapominając o szefach, czyli dyrektorach i kierownikach poszczególnych działów i oczywiście, jak na szpital wojskowy przystało – żołnierzach oraz pracownikach szpitala noszących mundur.
Każdy dyżur to praca zespołowa setek ludzi, których pacjent często nawet nigdy nie widzi na oczy. Wszystkim się dzisiaj nisko kłaniamy i dziękujemy za to, że jesteście.